Köyümüzün Paytonu

0
310

KÖYÜMÜZÜN PAYTONU

Köyümüzde uzun süre vasıta sıkıntısı yaşandı. Gelibolu’ya gitmek için Bolayır’a yürümek gerekiyordu.

Yatılı okuduğum dönemlerde 5 yıl her hafta sonu bu yolu yürümenin ne kadar zor olduğunu çok iyi hatırlıyorum.

Bakkallara mal getirmenin imkansız olduğu zamanda, Kadir Dursun ağabeyimiz problemi at arabasını payton yaparak çözüme kavuşturdu.

Sabahları Bolayır’a yürüyerek gidenler, Gelibolu’dan dönüşte eşyalarını getirmek için paytona binmek zorunda kalırdı. Bakkallar da tüm ihtiyaçlarını bu paytonla karşılamaya başladılar. Kış günleri paytonun üzeri ve önü kapatılarak tipiden ve yağmurdan korunmaya çalışılırdı. Tipili günlerde birkaç defa paytonla köye geldiğimden, ayaklarımın ve burnumun donduğunu hâlâ hatırlarım. Paytonun gelmediği bir cumartesi günü, eve gitmek için Gelibolu dışında vasıta beklerken gelen kamyona işaret ettim. Beni Bolayır’a kadar götürür müsün dediğimde, kasaya atla dedi. Kasaya atladığımda kendimi koyunların arasında buldum. Eski İstanbul yolu çok virajlı olduğundan, virajlarda üstüme gelen koyunları itmekten bitab düşmüştüm.

Fehim Demiralay’ın otobüsü çalışmaya başladıktan sonra köyümüzde ulaşım sıkıntısı da sona ermiş oldu.

Remzi Başarız

CEVAP VER